teksten
Tijdens de schrijfworkshop 17 maart o.l.v. Trees Steeghs is door de mama’s het thema huiselijk geweld onder de loep genomen. Er zijn veel teksten uit voortgekomen. En er is een nieuw lied gemaakt, waarin een aantal teksten is verwerkt.
Vluchten (maar waar naar toe?)
ze wilde wel vluchten maar waar naar toe?
thuis onveilig angstig maar waar naar toe?
mensen zwijgen kijken weg wie hoort niet het verhaal
doen dan ook de oren dicht en is het weer normaal
ze wilde wel vluchten maar waar naar toe?
thuis onveilig angstig maar waar naar toe?
voorbij de angst geheim te zijn bang ook in je kracht
melden praten schree-eeuwen uitzicht in de nacht
wij met onze specifieke ontwikkelingen doen wij onze ogen en oren dicht?
wie hoort niet het verhaal wie zwijgt niet als hij hoort?
ze wilde wel vluchten maar waar naar toe?
thuis onveilig angstig maar waar naar toe?
mensen zwijgen kijken weg wie hoort niet het verhaal?
doen dan ook de oren dicht en is het weer normaal
ze wilde wel vluchten maar waar naar toe?
thuis onveilig angstig maar waar naar toe?
mm mm mm mm
waar naar toe?
mm mm mm mm
waar naar toe?
Bij het optreden voor LOM op 18 februari ging het lied “Het land van niet teveel” in première, naar een verhaal van Moeniek Anand Bahadoer. Hieronder de tekst van Moeniek, die ze voorgedragen heeft bij LOM ter inleiding en daar weer onder de tekst van het lied wat Astrid ervan gemaakt heeft.
tekst Moeniek: Ik had een vreemde droom. Ik ging over een paar duinen naar de zee en kwam in een soort paradijs. Ben terug gekomen om te vertellen hoe fantastisch het daar was. Wat het zo interessant maakt, is dat er niet teveel van alles was. “T was zo eenvoudig. Je kon niet teveel eten, niet teveel drinken, niet teveel werken, niet teveel slapen en niet teveel reizen. Dat leek alle problemen op te lossen. Er was vrede en genoeg. En veiligheid en geluk, maar niet teveel. Ieder had de waarheid en die was dat niemand teveel had. Is dat niet grappig? Ik moet nu maar ophouden, anders vertel ik teveel over het land van niet teveel.
en het lied gaat zo:
Naar de zee over duinen in mijn droom was ik op reis
naar Het land van niet teveel kwam aan in ‘t paradijs
Nu terug om te vertellen hoe fantastisch het daar was
Er was genoeg van alles omdat niemand teveel had (2x)
Je kon niet teveel eten drinken werken of op reis
Je kon niet teveel slapen vechten dom zijn of te rijk
Er waren geen problemen alleen waarheid en die was
Dat iedereen genoeg had omdat niemand teveel had
Er was genoeg van alles omdat niemand teveel had
Is dat niet grappig?
Is dat niet raar?
Interessant en reuze waar!
‘T is zo eenvoudig, ach houd toch op!
Wereldproblemen?
Die los je op!!
Naar de zee over de duinen in mijn droom was ik op reis
naar Het land van niet teveel kwam aan in ‘t paradijs
Nu terug om te vertellen hoe fantastisch ‘t daar was
Er was genoeg van alles omdat niemand teveel had (3x)
Er was genoeg van alles omdat nie-iemand tevee-ee-ee-eel ha-a-a-a-a-a-a-ad!!
Eén reactie op “teksten”
3 maart 2010 om 14:12
Als niemand teveel had dan was er een hele mooie wereld.
Ik begin gewoon bij mezelf…ik heb genoeg en dus kan ik delen.
Als je kunt delen kan iedereen zoveel hebben dat iedereen genoeg heeft….niemand heeft dan teveel….niemand heeft dan te weinig.
Wat een ontzettende mooie droom…wat een waar-heid.
Wat een kracht van jullie vrouwen.
Precies goed.
Helemaal mooi.
Ga zo door, de vrede in je hart laat ook de vrede buiten je hart zien en dat is ook delen en dan heeft iedereen precies wat die nodig heeft.
Liefs van mij Ireen (het kind van de vred) uit Brabant.